|
 نزدیك به 4 هزار سال است كه ایرانیان شب اول دیماه را كه بلند ترین شب سال است جشن مى گیرند و نام این درازترین شب سال را یلدا گذاشته اند.
بر اساس برخی روایات یلدا اززمان های بسیار كهن و دوران آیین مهر در بین مردم ایران رسم بوده و درآن زمان شب یلدا، شب تولد مهر، فرشتهٌ مقدس آیین میترا بوده است.
بر اساس برخی روایات دیگر كلمهى یلدا كلمهیی سریانی است به معنای میلاد،و ولادت، و به روایتی زمان ولادت حضرت عیسی مسیح علیهالسلام نیز هست.
هرمان هیرت زبانشناس بزرگ آلمان كه گرامر تطبیقی زبان های آریایی را نوشته است و فارسی از جمله این زبان ها است نظر داده كه دی به معنای روز به این دلیل بر این ماه ایرانی گذارده شده كه ماه تولد دوباره خورشید است.
آداب شب یلدا در طول زمان تغییر نكرده و ایرانیان در این شب ، باقیمانده میوه هایی را كه انبار كرده اند و خشكبار و تنقلات می خورند و دور هم گرد هیزم افروخته و بخاری روشن می نشینند تا سپیده دم بشارت شكست تاریكی و ظلمت و آمدن روشنایی و گرمی را بدهد، زیرا كه در این شب ، تاریكی و سیاهی در اوج خود است.
|
