|
فعلا که تمام مشکلات مملکت در ضعف اطلاع رسانی خلاصه می شود. آیا با عوض شدن دولت و در پی آن مدیریت سازمان ها و آمدن تیم جدید، این مشکل بروز کرده است؟ این چند خبر نمونه را بخوانید:
سخنگوي قوه قضاييه: عامل تنظيمگزارش عليهايران در مجامعبينالمللي ضعف اطلاعرساني است
معاون عمراني استانداري يزد: بزرگترين ضعف دولت نهم عدم اطلاع رساني كامل از خدمات ارزنده دولت ودستگاه هاي اجرايي به عموم اقشار جامعه است
مشاور رسانهاي رئيس جمهور در تبریز،عدم اطلاع رساني را بزرگترين ضعف دولت نهم خواند
مشاور اطلاعرسانی رئیس جمهوری در زنجان گفت: اطلاعرسانی ضعیف نقطه ضعف دولتهای پس از انقلاب اسلامی و بهخصوص دولت نهم است.
استاندار : خدمات دولت در لرستان به علت ضعف اطلاع رساني پنهان مانده است
تازه اینها را همینطوری پیدا کردم. نمی دانم انجمن های روابط عمومی، فعالین و برگزار کننده های همایش های روابط عمومی، صاحبنظران و کارشناسان روابط عمومی چرا همه سکوت کرده اند؟ یعنی واقعا فقط و فقط ضعف اطلاع رسانی است؟ خب، مگر نه این است که سکوت شما معنای تایید می دهد. آیا اگر نیست چرا جوابی تهیه نمی کنید؟
آیا مردم تورم را نمی بینند؟ بعد روابط عمومی بانک مرکزی، وزارت بازرگانی بیاید چه خبری اعلام کند؟ تورم نداریم و یا در تولید جو به خودکفایی رسیده ایم! و دروغ به مردم تحویل بدهند؟
آیا مردم بحرانی که در کشور در پی این سردی هوا بود را ندیدند؟ کمبود و قطعی گاز را؟ ترکمنستان گاز ایران را قطع می کند بعد رییس شرکت گاز می گوید: "ما به خوبی این بحران را مدیریت کردیم!" حتما با اطلاع رسانی به موقع و التماس از مردم که تو رو به خدا و جان مادرتان صرفه جویی کنید. آن هم که در باقی سال می گوییم ما دومین کشور بزرگ تولید کننده جهان هستیم!
آیا شهرداری تهران با اطلاع رسانی کامل بحرانی که ممکن بود برای بارش برف و یخ زدگی تهران اتفاق بیافتد مهار کرد؟ یا نه. اینکه مردم به چشم خود عملکرد آنها را دیدند و همه جا صحبت از "خدا پدر قالیباف را بیامرزه" هست.
ضعف در اطلاع رسانی تنها مساله اصلی نیست بلکه تنها يك معلول است.
آیا بر اساس تحقیق و پژوهشی به این نتیجه رسیدید که مشکل ضعف در اطلاع رسانی است؟
فکر نمی کنید این ضعف ابتدا از نداشتن عملکرد مثبت باشد و نه از روابط عمومی ها. یا انتظار دارید روابط عمومی با کار فریب افکار عمومی، اقدام مثبت را بزرگنمایی نمایند؟
یا از زاویه دیگر ببینیم نمی تواند ضعف در فرهنگ مطالعه در جامعه ما باشد. یا ضعف در کم توجه تر شدن مردم به خبرها و رسانه ها، خصوصا خبرهای رسانه ملی نشات مي گيرد؟
یا این ضعف می تواند از خود سیستم داخلی سازمان باشد. تا چه حد یک روابط عمومی را در سازمان بازی گرفته اید؟ تا چه مقدار حرف روابط عمومی در سازمان اثرگذار است؟ تا چه مقدار مصوبات هیات مدیره، نتایج اقدامات انجام شده واحدها، گزارشها برای روابط عمومی ها ارسال شده که روابط عمومی ها آن را پوشش خبری ندهند؟ (البته من منظورم با بعضی از روابط عمومی های خنثی نیست که بودن و نبودنشان فرقی برای سازمان ندارد که بودنشان بدتر و پرهزینه تر است.)
بد نیست ایسپا یک نظرسنجی بکند و علل اصلی ضعف دولت نهم و مشکلات اصلی مردم را مشخص کند که آیا صرفا مشکل فقط اطلاع رسانی است یا واجب تر از آن هم هست؟ همچنین می توان به این موضوع از سوی صاحبنظران روابط عمومی بیش از پیش پرداخته شود و دنبال راهکار اساسی بگردیم.
|
