چند روز پیش بود فیلم سیمون Simone را دیدم با بازی تحسین برانگیز" آل پاچینو " و کارگردانی " Andrew Niccol ". ژانر فیلم کمدی، درام و فانتزی است. موضوع فیلم به نوعی ارتباط بین انسان و تکنولوژی را نشان می دهد.

داستان فیلم درباره کارگردانی است که به دختری پیشنهاد بازی در نقش اول فیلمش را می کند ولی دختر دعوت او را رد می کند. آل پاچینو که در نقش Viktor Taransky و آن کارگردان بازی می کند با استفاده از تکنولوژی و در فضای سایبر، زنی را که خود دوست دارد به تصویر می کشد به او نقش می دهد و آن زن ساخته شده در فضای مجازی می شود هنرپیشه نقش اول فیلم او.

 این زن که نامش سیمون است در واقعیت وجود ندارد ولی در کنار سایر بازیگران به ایفای نقش می پردازد. اما این موضوع را هیچ کسی نمی داند.

تا اینکه این فیلم تهیه شده چنان با استقبالی مواجه می شود که سیمون به عنوان "بهترین هنر پیشه زن نقش اول " برنده جایزه اسکار می شود و در همه جای شهر همه مردم نام سیمون را بر لب می آورند،از بازی حیرت آور او، از چهره معصومانه و زیبای او، از لبخندهایش و...

آل پاچینو به قدری با سیمون احساس نزدیکی می کند که دیگر دو شخص جدا از هم نبودند. به عبارتی او در تکنولوژی و مخلوق خودش غرق می شود و یکی می شوند.

اما زمان زیادی نمی گذرد تا جدایی آنها فرا می رسد و آن زمانی است که کارگردان، فیلم کوتاه دیگری برای سیمون می سازد به جهت دریافت جایزه اسکار. چرا که می بایست سيمون جایزه خود را در اسکار بگیرد. سیمون بابت دریافت جایزه با نام بردن از افرادی از آنها تشکر می کند جز کارگردان. البته آل پاچینو مخصوصا از خود تشکر نکرد چون این تشکر از خود معنا نداشت و همانطور که گفتم خود را با او یکی می دانست.

اما از این به بعد آل پاچینو شاهد این است که همه جا صحبت از سیمون است و سخنی از تارانسکی کارگردان نیست. در حالیکه او خالق سیمون بوده است. حتی در قسمتی از فیلم همسرش به او می گوید: اگر تو کارگردان معروفی شده به خاطر این است که سیمون تو را خلق کرده است نه اینکه تو خالق سیمون باشی.

اما کسی که این مساله را نمی داند. همه محو تکنولوژی شده اند درست مانند خود او. تا اینکه تصمیم می گیرد با این تکنولوژی مبارزه کند.

مجموعه آرشیوش را به دریا می ریزد و حافظه کامپیوترش را که همه درباره سیمون بود خالی می کند. در یک برنامه مطبوعاتی خبر تلخی اعلام می کند که سیمون برای همیشه از بین ما رفت!

تشییع جنازه برپا می کنند و قبل از مراسم خاکسپاری آل پاچینو دستگیر می شود به جرم قتل سیمون....

این فیلم را حتما ببینید. البته این 70 درصد فیلم بود ولی ارزش حداقل یکبار دیدن را دارد.

اما علاوه بر نکاتی که در لابلای متن گفتم موارد زیر نیز به مفهوم این فیلم می پردازد:

تکنولوژی، دنیای دیجیتالی و فضای سایبر همه را محو خودش کرده است. حتی سازنده آنها را. کمتر کسی نام خالق آنها را می آورد. اگر بگویند مخترع تلفن که بود؟ یا مخترع برق و... تقریبا خیلی از افراد می توانند پاسخ صحیحی بدهند ولی مخترع شبکه کیست؟ چه کسی اینترنت را اختراع کرد و...  کمتر کسی است که از آن اطلاع دارد چون همه محو این فن آوری ها شده اند.

حتی اگر انسان بخواهد آدمی نمی تواند دیگر در برابر فن آوری مقابله کند و مجبور است با او به صورت مسالمت آمیزی زندگی کند. یعنی رقابت با تکنولوژی معنا ندارد و جزیی از زندگی ما شده است... حال آیا می شود روزی فرا برسد که بازیگری وجود نداشته باشد و کارگردان از هنرپیشه های مجازی یک فیلم کاملا طبیعی بسازد؟

S1m0ne
STARS: Al Pacino, Catherine Keener, Rachel Roberts (III) and Jay Mohr
DIRECTED BY: Andrew Niccol