وبلاگ روابط عمومی

*پیمان قاسم خانی در سریال مرد هزار چهره، مانند مارمولک از الگوی جابجایی استفاده کرده که بارها در سینما استفاده شده و معمولا جواب مثبت داده است. در مارمولک یک دزد در لباس یک روحانی از زندان فرار می کند و بعد مجبور می شود در هیات یک روحانی زندگی کند. این اجبار به تدریج منش او را تغییر می دهد و از او انسانی نیک و تاثیرگذار می سازد.  (بي بي سي فارسي)

*تکه کلام هایی که مهران مدیری همیشه در سریال هایش قرار می دهد به قصد این است که مورد استفاده مردم عادی قرار بگیرد. رواج این تکه کلام ها در میان مردم جامعه به نوعی آزمون و خطا و در نهايت نمایش قدرتی به نشانه پرمخاطب بودن سریال اوست .

*عده اي معتقدند مرد هزار چهره  آگاهانه طرح‌های موسوم به «ارتقای امنیت اجتماعی» را به باد انتقاد گرفت و عده اي ديگر هم در مخالفت با آن مي گويند مهران مديري به عنوان سوپاپ اطمينان نظام عمل مي كند و مي خواهد آن را به گونه اي توجيه كند چطور مي تواند از نيروي انتظامي بيرحمانه انتقاد كند و در مقابل ناجا تمام امكانات را به راحتي در اختيارش بگذارد.

*در اين طنز مديري به خوبي توانسته سيستم معيوب مديريت در ايران را به نمايش بگذارد . همچنين او يادآوري مي كند متاسفانه مسئوليتها و پستهاي حساس بر اساس تخصص و كارآيي فرد نيست بلكه به علت رانت و پارتي و حمايت يك سري افراد ساده لوح از شخص مورد نظر است .

*عده اي مي گويند اين داستان بر اساس داستاني از  عزيز نسين با عنوان كتاب " موخوره" و يا "پخمه" نوشته شده و عده اي ديگر هم مي گويند نام شصت چي و داستان دادگاه جنجالي او ما را ياد كرباسچي و دادگاه طولاني مدتش مي اندازد كه مدتي ايرانيان را مشغول خود كرده بود. البته داستان موخوره زياد ارتباطي به اين ماجرا ندارد اما پخمه قصه آدمی که او را همیشه اشتباهی می گیرند، البته در آن داستان آن فرد از موقعیت خود سو استفاده می کرد اما در اينجا  این فرد بیشتر قربانی می شود و از روی ناتوانی و بیچارگی در این موقعیت ها می افتد. اما كمي كه بر اوضاع مسلط مي شود "جو گیر" می شود.

چند روز پیش بود فیلم سیمون Simone را دیدم با بازی تحسین برانگیز" آل پاچینو " و کارگردانی " Andrew Niccol ". ژانر فیلم کمدی، درام و فانتزی است. موضوع فیلم به نوعی ارتباط بین انسان و تکنولوژی را نشان می دهد.

داستان فیلم درباره کارگردانی است که به دختری پیشنهاد بازی در نقش اول فیلمش را می کند ولی دختر دعوت او را رد می کند. آل پاچینو که در نقش Viktor Taransky و آن کارگردان بازی می کند با استفاده از تکنولوژی و در فضای سایبر، زنی را که خود دوست دارد به تصویر می کشد به او نقش می دهد و آن زن ساخته شده در فضای مجازی می شود هنرپیشه نقش اول فیلم او.

 این زن که نامش سیمون است در واقعیت وجود ندارد ولی در کنار سایر بازیگران به ایفای نقش می پردازد. اما این موضوع را هیچ کسی نمی داند.

تا اینکه این فیلم تهیه شده چنان با استقبالی مواجه می شود که سیمون به عنوان "بهترین هنر پیشه زن نقش اول " برنده جایزه اسکار می شود و در همه جای شهر همه مردم نام سیمون را بر لب می آورند،از بازی حیرت آور او، از چهره معصومانه و زیبای او، از لبخندهایش و...

آل پاچینو به قدری با سیمون احساس نزدیکی می کند که دیگر دو شخص جدا از هم نبودند. به عبارتی او در تکنولوژی و مخلوق خودش غرق می شود و یکی می شوند.

اما زمان زیادی نمی گذرد تا جدایی آنها فرا می رسد و آن زمانی است که کارگردان، فیلم کوتاه دیگری برای سیمون می سازد به جهت دریافت جایزه اسکار. چرا که می بایست سيمون جایزه خود را در اسکار بگیرد. سیمون بابت دریافت جایزه با نام بردن از افرادی از آنها تشکر می کند جز کارگردان. البته آل پاچینو مخصوصا از خود تشکر نکرد چون این تشکر از خود معنا نداشت و همانطور که گفتم خود را با او یکی می دانست.

اما از این به بعد آل پاچینو شاهد این است که همه جا صحبت از سیمون است و سخنی از تارانسکی کارگردان نیست. در حالیکه او خالق سیمون بوده است. حتی در قسمتی از فیلم همسرش به او می گوید: اگر تو کارگردان معروفی شده به خاطر این است که سیمون تو را خلق کرده است نه اینکه تو خالق سیمون باشی.

اما کسی که این مساله را نمی داند. همه محو تکنولوژی شده اند درست مانند خود او. تا اینکه تصمیم می گیرد با این تکنولوژی مبارزه کند.

مجموعه آرشیوش را به دریا می ریزد و حافظه کامپیوترش را که همه درباره سیمون بود خالی می کند. در یک برنامه مطبوعاتی خبر تلخی اعلام می کند که سیمون برای همیشه از بین ما رفت!

تشییع جنازه برپا می کنند و قبل از مراسم خاکسپاری آل پاچینو دستگیر می شود به جرم قتل سیمون....

این فیلم را حتما ببینید. البته این 70 درصد فیلم بود ولی ارزش حداقل یکبار دیدن را دارد.

اما علاوه بر نکاتی که در لابلای متن گفتم موارد زیر نیز به مفهوم این فیلم می پردازد:

تکنولوژی، دنیای دیجیتالی و فضای سایبر همه را محو خودش کرده است. حتی سازنده آنها را. کمتر کسی نام خالق آنها را می آورد. اگر بگویند مخترع تلفن که بود؟ یا مخترع برق و... تقریبا خیلی از افراد می توانند پاسخ صحیحی بدهند ولی مخترع شبکه کیست؟ چه کسی اینترنت را اختراع کرد و...  کمتر کسی است که از آن اطلاع دارد چون همه محو این فن آوری ها شده اند.

حتی اگر انسان بخواهد آدمی نمی تواند دیگر در برابر فن آوری مقابله کند و مجبور است با او به صورت مسالمت آمیزی زندگی کند. یعنی رقابت با تکنولوژی معنا ندارد و جزیی از زندگی ما شده است... حال آیا می شود روزی فرا برسد که بازیگری وجود نداشته باشد و کارگردان از هنرپیشه های مجازی یک فیلم کاملا طبیعی بسازد؟

S1m0ne
STARS: Al Pacino, Catherine Keener, Rachel Roberts (III) and Jay Mohr
DIRECTED BY: Andrew Niccol