|
آقای دکتر عقیلی را اساتید و دانشجویان ارتباطات، روزنامه نگاری و روابط عمومی به خوبی می شناسند. شخصیتی متین و فوق العاده دوست داشتنی دارد. در کلاس درس به زیبایی کلمات را به استخدام می گیرد و در کنار هم می چیند برای همین سه ساعت هم ممتد پای درس ایشان بنشینید خسته نمی شوید. استادی که ادب و وقارش زبانزد خاص و عام است و به لحاظ معلومات، همیشه به روز و دارای مطلبی جدید.
از ادب استاد آنقدر بگویم که هیچگاه ندیده ام سرکلاس به روی صندلی بنشینند چیزی که خیلی طبیعی است ولی یک جلسه که خسته شدند و خواستند کمی بر صندلی تکیه زنند، خیلی عذرخواهی کردند ! این عبارت استاد هنوز در گوشم مانده که: "دوستان! عذرخواهی می کنم که می نشینم." عبارتی که آنروز خیلی مرا به فکر فرو برد. از آن موقع هم، زمانی که خودم در کلاسی تدریس می کنم نمی دانم چرا دیگر خجالت می کشم بنشینم!
آقای دکتر سید وحید عقیلی جز اولین دوره ورودی دكتري علوم ارتباطات واحد علوم و تحقيقات بوده که در سال 1379 فارغ التحصیل شده اند. کارشناسی ارشد ایشان هم ارتباطات بوده و ليسانس زبان وادبيات انگليسي از دانشگاه شيراز دارند.
آقای دکتر عقیلی 12 سال یعنی تا سال 78 دبیر سرویس اقتصادی و عضو شورای سردبیری تهران تایمز بوده اند. 5 سال هم سردبير فصلنامه رسانه و بعد از آن هم به مدت دوسال معاونت آموزشي مركز مطالعات و تحقيقات رسانه ها را برعهده داشته اند.
از سال 1385 تاکنون هم سمت رئيس دانشكده علوم انساني و اجتماعي واحد علوم و تحقيقات دانشگاه آزاد اسلامي را پذیرفته اند. سمت های اجرایی زیادی داشته اند اما به گفته استاد، تمایلشان بیشتر بر کارهای مطالعاتی و پژوهشی است.
كتاب "زبان تخصصي" علو م ارتباطات و روزنامه نگاري هم اثر مشترک آقای دکتر عقیلی و آقای دکتر احمد توکلی است.
این سعادت برای من یار بود که در طول تحصیلم تاکنون دو بار از محضر استاد تلمذ کردم. یکبار در مقطع کارشناسی ارشد درس "ارتباطات و رشد" و دیگری به تازگی در مقطع دکتری، درس "ریشه های تاریخی سلطه ارتباطی جهان".
این همه را گفتم که آخر سر بنویسم 22 بهمن ماه، سالروز تولد ایشان است. دكتر سيد وحيد عقيلي متولد22 بهمن 1337 در اصفهان است. یعنی امسال استاد، تولد 50 سالگی خود را جشن می گیرند. یعنی نیم قرن عمر باعزت که امیدوارم به همین میزان از معلومات و تدریس شان دانشجویان را در دانشگاه ها بهره مند سازند. البته این ایام تعطیلات بین ترم است و فرصت تبریک حضوری دست نداد. اما فرصتی شد که از این فضای مجازی صمیمانه ترین تبریکات خود را به استاد تقدیم کنم.
امیدوارم همیشه در پناه حق و در کنار خانواده محترمشان، همچون این ایام، جوان و تندرست و شاداب باشند.
در همین رابطه:تکنولوژی و روزنامهنگاری چاپی یا آنلاین: گفتگو با دکتر سید وحید عقیلی
|